Υπάρχουν ταξίδια που τα κάνεις για να ξεκουραστείς και ταξίδια που τα κάνεις για να θυμηθείς ποιος είσαι. Αυτό το roadtrip στην Αλβανία ανήκε στη δεύτερη κατηγορία. Πέντε μέρες, ένα αμάξι, οι γονείς μου δίπλα μου και ένας χάρτης γεμάτος μέρη που μέχρι τότε υπήρχαν μόνο στις ιστορίες τους.
Σε αυτό το post σας τα λέω όλα: τη διαδρομή, τα κόστη, τα φαγητά, αλλά και το πιο προσωπικό κομμάτι του να γυρνάς στον τόπο σου ως παιδί μεταναστών.
Η αρχή: από την Αθήνα στα Τίρανα
Ξεκινήσαμε νωρίς το πρωί από το Ελ. Βενιζέλος. Φτάνοντας στο αεροδρόμιο των Τιράνων, παραλάβαμε το αυτοκίνητο που είχαμε νοικιάσει – ένα μικρό suv, ακριβώς για να μπορούμε να φτάσουμε και στις πιο δύσβατες περιοχές. Κόστισε 180 ευρώ για πέντε μέρες και η εταιρεία ήταν μόλις πέντε λεπτά με τα πόδια από το αεροδρόμιο, με 24ωρο πάρκινγκ.


Η πρώτη μέρα στην Αλβανία είναι πάντα η ίδια όταν έχεις ρίζες εκεί: επισκέψεις σε συγγενείς, φίλους, παραδοσιακό φαγητό στη γειτονιά (χυλοπίτες με κοτόπουλο) και πολύ τρέξιμο. Το τουρ ξεκινούσε την επόμενη μέρα.
Πρώτη στάση: Λίμνη Οχρίδα & δρόμος για την Κορυτσά


Η διαδρομή από τα Τίρανα ήταν μέσα στο πράσινο, με άνετο και καινούργιο δρόμο. Κάναμε στάση για καφέ δίπλα στη φύση στο Λιμπράζντ και λίγο μετά αντικρίσαμε τη Λίμνη Οχρίδα — μία από τις βαθύτερες λίμνες της Ευρώπης. Απέναντι φαινόταν η Βόρεια Μακεδονία.
Θέλαμε να σταματήσουμε στο Pogradec για το περίφημο ψαράκι του, αλλά λόγω αργίας ήταν όλα κλειστά.
Κορυτσά: το «μικρό Παρίσι των Βαλκανίων»


Η Κορυτσά με κέρδισε. Καθαρή πόλη, με πολύ πράσινο, μεγάλους πεζόδρομους (πόσο θα τους ήθελα στην Αθήνα!) και μια αίσθηση ηρεμίας. Το ξενοδοχείο μας κόστισε 50 ευρώ το τρίκλινο για μία βραδιά, δίπλα στο κέντρο.
Τι να δείτε:
- Ο Ναός της Αναστάσεως — εδώ το Πάσχα γιορτάζεται εντονότερα από οπουδήποτε αλλού στην Αλβανία


- Το Old Bazaar (Παζάρι) — παλιό σημείο στάσης εμπόρων και ταξιδιωτών, που σήμερα έχει εστιατόρια και δωμάτια.




- Το θέατρο της πόλης και η παλιά γειτονιά με τα ιστορικά πέτρινα σπίτια.


Για φαγητό κάτσαμε σε ένα από τα εστιατόρια της κεντρικής πλατείας και φάγαμε σαλάτα, πιπεριές, τηγανητές πατάτες και κουνάτσα (παραδοσιακό πιάτο της Κορυτσάς), με συνολικό κόστος γύρω στα 35 ευρώ μαζί με τα ποτά.




Βοσκοπόι (Μοσχόπολη): εκκλησίες & βυζαντινή ιστορία


Μισή ώρα από την Κορυτσά, με εύκολη διαδρομή και λίγες στροφές στα βουνά, βρίσκεται το Βοσκοπόι (Μοσχόπολη). Ένα μέρος με αξιοσημείωτη ιστορία και πολλές εκκλησίες από τη βυζαντινή περίοδο. Μου θύμισε κάτι μεταξύ Ελάτης και Ζαγοροχωρίων, και ο τουρισμός εκεί ανεβαίνει συνεχώς — χτίζονται ξενοδοχεία και σπίτια, και πιστεύω θα γίνει hot προορισμός για χειμερινές διακοπές.


Επισκεφτήκαμε:
- Την εκκλησία του Προφήτη Ηλία (με υπέροχη θέα)


- Την εκκλησία του Αγίου Νικολάου, όπου είχαμε την τύχη να δούμε τον συντηρητή να αποκαθιστά τις τοιχογραφίες — το «πριν» και το «μετά» ήταν εντυπωσιακό








- Το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, με πανέμορφη θέα (δεν επιτρεπόταν βιντεοσκόπηση μέσα, οπότε αξίζει να το δείτε από κοντά)
Στη συνέχεια μας πρότειναν ντόπιοι το Sofra Kolonjare, που έγινε ένα από τα αγαπημένα μου σημεία σε όλη την Αλβανία: παραδοσιακά στοιχεία, εξαιρετικό φαγητό (δοκιμάστε το λακρόρ, παραδοσιακή αλβανική πίτα) και πολύ ζεστοί άνθρωποι.






Σελενίτσε: το χωριό της μητέρας μου μετά από 30 χρόνια


Αυτό ήταν ίσως το πιο συγκινητικό κομμάτι του ταξιδιού. Η μητέρα μου είχε να πάει στο χωριό της 30 χρόνια. Όλοι μάς έλεγαν ότι ο δρόμος είναι καλός — δεν ήταν. Σκέτος χωματόδρομος και ανηφόρα που ήθελε 4×4. Κόλλησα σε ένα σημείο, αλλά μας έσωσε ένας συγχωριανός που ανέβασε το αυτοκίνητο.
Όταν φτάσαμε, ένιωσα μεγάλη συγκίνηση που γνώρισα επιτέλους τον τόπο για τον οποίο μιλούσε τόσα χρόνια η μαμά. Δυστυχώς είχαν καεί πολλά δέντρα και δεν ήταν όπως παλιά, αλλά άξιζε να το δούμε.


Η μαγική διαδρομή προς το Πέρμετ


Ο δρόμος από το Erseke προς το Πέρμετ, με στάση στο Farma Sotira, ήταν απαιτητικός αλλά μαγικός. Δεν πίστευα ότι ήμουν στην Αλβανία — έμοιαζε με Κεντρική Ευρώπη, κάτι σε Ελβετία και Αυστρία. Το Farma Sotira είναι «στη μέση του πουθενά», με δωμάτια και εστιατόριο, αγαπημένη στάση ταξιδιωτών (ακόμα και ποδηλατών!).




Περάσαμε από το Λεσκοβίκ, τόσο κοντά στα ελληνικά σύνορα που το ραδιόφωνο έπιανε ελληνικούς σταθμούς, και από τις Τρεις Γέφυρες, με τον ποταμό Βιόσα (Αώος) στα αριστερά μας.
Πέρμετ: η πόλη της πέτρας


Το Πέρμετ ήταν από τις πιο καθαρές πόλεις που είδα. Στην είσοδο μια επιγραφή έλεγε ότι «έχουμε τα πάντα πέρα από τη θάλασσα». Είναι ο τόπος καταγωγής του πατέρα μου, οπότε συνδυάσαμε τη βόλτα με επισκέψεις σε συγγενείς.
Highlights:
- Ένα υπέροχο ψηφιδωτό του 1908 στην αυλή ενός οικογενειακού σπιτιού


- Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου (χτίστηκε το 1757)
- Η Πέτρα της Πόλης — βράχος ύψους 25 μέτρων με καθηλωτική θέα, που ανέβηκα με τον 70χρονο πατέρα μου (η αντοχή του με άφησε άφωνη!)






Μπεράτ: η πόλη με τα χίλια παράθυρα


Τρεις ώρες περίπου από το Πέρμετ φτάσαμε στο Μπεράτ, την «πόλη με τα χίλια παράθυρα». Η παλιά πόλη (περιοχή Mangalem) είναι από το 2008 Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Η πόλη χωρίζεται στα δύο από τον ποταμό Osum.


Το κορυφαίο αξιοθέατο είναι το κάστρο, στα 187 μέτρα ύψος. Η ανηφόρα κουράζει (ειδικά με ζέστη), αλλά μπορείτε να ανεβείτε και με αυτοκίνητο. Είναι το μεγαλύτερο κάστρο της χώρας, χρονολογείται από τον 13ο αιώνα, και το πιο εντυπωσιακό: μέσα στα τείχη μένουν ακόμα κανονικά άνθρωποι, με σπίτια και μαγαζιά. (Fun fact: κάποτε έμενε εκεί η θεία μου!)


Κάτι που αγαπώ στην Αλβανία και φαίνεται καθαρά στο Μπεράτ: η αρμονική συνύπαρξη των θρησκειών. Ένα τζαμί του 16ου αιώνα στέκει δίπλα σε ορθόδοξη εκκλησία. Από τη μία πλευρά του ποταμού ζούσαν μουσουλμάνοι, από την άλλη ορθόδοξοι χριστιανοί — και παντρεύονταν μεταξύ τους χωρίς να τους νοιάζει η πίστη του καθενός.


Κλείνοντας
Αυτό το ταξίδι ήταν πολλά πράγματα μαζί: περιπέτεια στους χωματόδρομους, ιστορία στις βυζαντινές εκκλησίες, γεύσεις, και πάνω απ’ όλα μια επιστροφή στις ρίζες. Η Αλβανία αλλάζει — αναπτύσσεται τουριστικά, γεμίζει guest houses και ξένους ταξιδιώτες — αλλά κρατάει ακόμα αυτή τη ζεστασιά των ανθρώπων που σε κάνει να νιώθεις σαν στο σπίτι σου.
Αν σκέφτεστε ένα roadtrip στην Αλβανία, κάντε το. Και αν έχετε δικές σας ρίζες εκεί, ξέρετε ήδη ότι κάθε τέτοιο ταξίδι είναι λίγο διαφορετικό.
Περισσότερο Travel Vibe θα βρεις εδώ.
© 2026, Ina Lasko. All rights reserved.




