Europe Stories

Κριστιάνια: Μια ελεύθερη πολιτεία στο κέντρο της Κοπεγχάγης!

Η αλήθεια είναι ότι από μικρό με γοήτευε η νοοτροπία των χίπηδων. Άνθρωποι που απέρριπταν την τότε υπάρχουσα κουλτούρα, υποστηρίζοντας πιο ανατρεπτικές απόψεις και ζώντας ελεύθεροι κόντρα στα στερεότυπα της εποχής. Και νομίζω ότι με γοήτευε τόσο, όχι γιατί θα ήθελα να είμαι ένας από αυτούς, αλλά ίσως γιατί δε θα μπορούσα ποτέ να είμαι.

The Entrance of Christiania

Πριν επισκεφτώ τη Κοπεγχάγη λοιπόν, όλοι μου έλεγαν «να πας στη Christiania». Διάβαζα από εδώ, έψαχνα από εκεί, ρωτούσα παραπέρα, αλλά αυτό που έβρισκα ήταν καθολικά η λέξη «ναρκωτικά». Εντάξει δε θα σας πω ψέματα, ναι τα «ελαφριά» ναρκωτικά είναι σχεδόν παντού σε αυτό το σημείο, αλλά νομίζω ότι θα έπρεπε να είναι το τελευταίο που μας απασχολεί, επισκεπτόμενοι τη Κριστιάνια. Αλώστε κανείς δεν σε αναγκάζει ούτε να δοκιμάσεις ούτε να έρθεις σε οποιαδήποτε επαφή με αυτά. Αυτό που θα έπρεπε να τονίζεται είναι αυτός ο «διαφορετικός τρόπος ζωής» και η αύρα ελευθερίας που αποπνέει αυτό το μέρος. Θα έπρεπε να διαβάζεις παντού για τις άκρως εντυπωσιακές χειροποίητες και γεμάτες γκράφιτι κατοικίες, που είναι βγαλμένες από ταινία. Καθώς επίσης για το πανέμορφο φυσικό τοπίο, ικανό να εντυπωσιάσει και τον πιο δύσπιστο.


Τι είναι όμως αυτό το μέρος και πώς ξεκίνησε; Το 1971, μια ομάδα χίπηδων της εποχής κατέλαβε ένα πρώην στρατόπεδο της Κοπεγχάγης, ιδρύοντας μια εναλλακτική και αυτόνομη κοινότητα με δικούς της κανόνες διαβίωσης και διοίκησης, αρνούμενοι κάθε έλεγχο του κράτους. Από την ίδρυση της και μετά η Christiania και το καθεστώς της έχει γίνει αντικείμενο πολλών συζητήσεων και αντιμαχιών, με τα τελευταία χρόνια να γίνεται μεγάλη προσπάθεια για την κατάργηση της. Σήμερα πάντως αριθμεί περίπου 850 κατοίκους όλων των κοινωνικών στρωμάτων (μεταξύ τους και ένας Έλληνας), όπως φοιτητές, μουσικοί, καλλιτέχνες, ακαδημαϊκοί αλλά και συνταξιούχοι, άνεργοι και άστεγοι. Επίσης εκεί θα βρείτε μικρό-επιχειρήσεις όπως ξυλουργοί, σιδηρουργοί, ένα κατάστημα με ποδήλατα, καφετέριες, restaurants, jazz και blues μπαρ, γκαλερί, συναυλιακούς χώρους, έναν φούρνο που λειτουργεί 24 ώρες την ημέρα για 7 μέρες την εβδομάδα και τέλος ένα μικρό παζάρι με μικροαντικείμενα.


Το γεγονός ότι στη Κριστιάνια οι φωτογραφίες απαγορεύονται (εντάξει εγώ μπόρεσα να βγάλω κάποιες), κρατούν ένα μικρό μυστήριο για τη περιοχή προσελκύοντας χιλιάδες τουρίστες καθημερινά, που σπεύδουν να την ανακαλύψουν.

Περισσότερα travelvibes από τον Παντελή Μουζακίδη θα βρεις εδώ

© 2019, Pantelis Mouzakidis. All rights reserved.

Γεννημένος και μεγαλωμένος στη Θεσσαλονίκη είχε από μικρός το όνειρο να γυρίσει όλο τον κόσμο. Με ένα backpack στους ώμους και μια φωτογραφική μηχανή, προσπαθεί να κάνει αυτό το παιδικό όνειρο πραγματικότητα. Ως σωστός traveler μιλάει 5 γλώσσες: ελληνικά, αγγλικά, ιταλικά, γερμανικά, ενώ πρόσφατα ξεκίνησε και κινέζικα (!)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *